«بعضی‌ها انگار با ریسک زندگی می‌کنن. سفر می‌کنن، عاشق می‌شن، سرمایه‌گذاری می‌کنن… انگار یه بخش از مغزشون از قبل برنامه‌ریزی شده برای تجربه‌ی هیجان.»

«پشت این هیجان، گیرنده ای هست به نام گیرنده دوپامین

بعضی از نسخه هاش باعث می‌شن مغز نسبت به پاداش حساس‌تر بشه؛

عملا یک جهش کوچک، اما تأثیر بزرگ روی تصمیم‌گیری ها

همین جهشِ ساده می‌تونه بین محتاط بودن و ریسک پذیر بودن شما فرق قائل بشه.»

پس «ریسک‌پذیری فقط یه ویژگی روانی نیست، بلکه بازتابی از جهش های ژنتیکی شماست

ادعای «من ریسک‌پذیرم» شاید راز کوچکی در DNA داشته باشد. ژن DRD4 نسخه‌هایی دارد که واکنش مغز به پاداش را عوض می‌کنند؛ نسخه‌ی 7R همان جهشی است که بعضی‌ها را به تجربه‌گر و بعضی‌ها را به محافظ تبدیل می‌کند. شاید آن جرقه‌ی شهامت، فقط یک تغییر نوکلئوتیدی بوده…

رفرنس:

Ebstein, R. P., Israel, S., Chew, S. H., Zhong, S., & Knafo, A. (2010). Genetics of human social behavior. Neuron, 65(6), 831–844. DOI: 10.1016/j.neuron.2010.02.015

Dreber, A., Apicella, C. L., Campbell, B., et al. (2010). The 7R polymorphism in the dopamine receptor D4 gene (DRD4) and financial risk taking. Evolution and Human Behavior, 31(2), 85–92. DOI: 10.1016/j.evolhumbehav.2009.12.001